آي گلهاي فراموشي باغ
مرگ از باغچه خلوت ما مي گذرد
داس به دست
و گلي چون لبخند مي برد
از بر ما
پی نوشت:مرگ خسرو شکیبایی نیز تلنگری بود برای این که بدانیم هیچ چیزی ماندگار نیست...یادش سبز بادا!!!
+ نوشته شده در شنبه 29 تیر1387ساعت توسط آرام
|
