سخت است  هنگام وداع

آنگاه که در می یابی چشمانی که در حال عبور

است 

پاره ای از وجود تو را نیز با خود

 خواهد برد...

پی نوشت۱:دایی و نیکولینه رفتند مثل خیلی ها که رفتند!!! مثل بابا که رفت!!!کم کم یاد گرفتم که همه

 چیز از دست دادنیست...!

پی نوشت ۲: نمیدونم چرا باید ترس از آینده باشه؟ تو هم میترسی از دست بدهیم؟

پی نوشت ۳: یه زمانی همه ی زندگیم آبی بود... از روزی که تو اومدی زندگیم شده بوی پیراهنت!!!

می خوام چشمام بینا تر بشه!!!