‏ تا من بديدم روي تو اي ماه و سرو و سوسنم هرجا نشينم خرمم هر جا روم درگلشنم

نگاهت 

احساسم را برهنه می کند

و بوسه هایم را سرگردان

شکفته شد گل حمرا و گشت بلبل مست
صلاي سرخوشي اي صوفيان باده پرست

اساس توبه که در محکمي چو سنگ نمود
ببين که جام زجاجي چه طرفه‌اش بشکست

بيار باده که در بارگاه استغنا
چه پاسبان و چه سلطان چه هوشيار و چه مست

از اين رباط دودر چون ضرورت است رحيل
رواق و طاق معيشت چه سربلند و چه پست

مقام عيش ميسر نمي‌شود بي‌رنج
بلي به حکم بلا بسته‌اند عهد الست

به هست و نيست مرنجان ضمير و خوش مي‌باش
که نيستيست سرانجام هر کمال که هست

شکوه آصفي و اسب باد و منطق طير
به باد رفت و از او خواجه هيچ طرف نبست

به بال و پر مرو از ره که تير پرتابي
هوا گرفت زماني ولي به خاک نشست

زبان کلک تو حافظ چه شکر آن گويد
که گفته سخنت مي‌برند دست به دست

وقتی دور میشوم

 محو نمی شوی

آینه میشوی در چشمهایم ....

برف نو ، برف نو ، سلام ، سلام !

بنشین خوش نشسته ای بر بام.

پاکی آورده ای امید سپید!

همه آلودگی ست این ایام.

راه شومی ست می زند مطرب

تلخ واری ست می چکد در جام

اشک واری ست می کشد لبخند

ننگ واری ست می تراشد نام

شنبه چون جمعه ، پار چون پیرار،

نقش هم رنگ می زند رسام.

مرغ شادی به دام گاه آمد

به زمانی که برگسیخته دام !

ره به هموار جای دشت افتاد

ای دریغا که برنیاید گام !

تشنه آنجا به خاک مرگ نشست

کآتش از آب می کند پیغام !

کام ما حاصل آن زمان آمد

که طمع برگرفته ایم از کام...

خام سوزیم ، الغرض ، بدرود !

تو فرود آی ، برف تازه ،  سلام !

احمد شاملو - باغ آیینه - نشر نگاه

پي نوشت: حمید عاملی "پدر قصه گوی ایران" به دیار باقی شتافت

آری آغاز دوست داشتن است

گرچه پایان راه ناپیداست

من به پایان دگر نیندیشم

که همین دوست داشتن زیباست

تو را به دادگاه خواهند کشید ...
شاید به حبس ابد محکوم شوی ...
جزئیات جنایت معلوم نیست...
فقط اثر انگشتت را روی قلب شکسته ام یافته اند

پی نوشت:جای تعجب ندارد که گاهی :نوشته هایم غمگینند !و خودم غمگین تر از آنها ...دیگر حتی حوصله جنگیدن با خاطراتم را هم ندارم !توانش را نیز ...راستی ،اگر همین دلخوشی لعنتی هم نبود ،دیگر تنهایی و خلوت برایم چه مفهومی داشت ؟!!

من و تو با هم به زمین آمدیم، اما تقدیر این بود که تو پرنده باشی و من عاشق پرواز...".

پی نوشت:قابل توجه شب خاکستری هر پایانی مربوط به شما نیست!

زخم زندگيت منم
همه به زخمهايشان دستمال می بندند
تو اما
به زخمت
دل بسته ای

رسم زندگی اینست

روزی کسی را دوست میداری

و

روز دگر تنهایی

به همین سادگی!