بعضی وقتا انتخاب می کنی٬ بعضی وقتا انتخاب می شی...
حالا یه نیمکت خالی در زیر این برف٬ من همچنان تنها...ورهگذرهایی پر از التهاب نخواستن...!
.
.
باید رفت...نیمکت را به دست رهگذران می سپارم...!شاید جایی دیگر...نیمکتی دیگر...و شایدرهگذرانی دیگر...!
می دانم هق هق خنده هایم بر هم می زند سکوت اینجا را!




























































